GÜVERCiN EĞiTiMi

Dünya’da yabani ve evcil yaşamda birçok kuş türü bulunmaktadır. Ülkemiz’de bir çoğumuz özellikle kafes kuşları ve güvercinlere aşırı sevgi beslemekteyiz. Bu nedenle
belki bir çoğumuz internet ortamında Güvercin uçurma saatleri ve güvercinler nasıl alışır ? kısacası güvercin uçurma eğitimi ile ilgili bilgiler toplamaya çalışırız.
Bu makalemiz de güvercin beslemeye yeni başlayan kişilere azda olsa yararlı bir bilgi derledik. Umarız faydalı olacaktır.

Başarılı bir yetiştirici olmak için davranışları, üreme biyolojileri, besinsel gereksinimleri ve hastalıklara duyarlılıkları gibi çeşitli özellikleri bakımından
kuşları iyi tanımak gerekir. Onun için Güvercin eğitimi kuşun havada dönmesi veya oyun yapması için sadece eğitim verilmez .

Güvencinlerin eğitimi ilk olarak sağlıktan başlar sağlıklı bir güvercin herşeyden önce performans yetisi en üst seviyede olandır. onun için yetiştiricilikte koruyucu
hekimlik ya da bir diğer ifade ile canlı güvenliği ( biosecurity ) daima ön planda tutulmalıdır bu husus aslında çok önemlidir çünkü yumurtanın oluşumundan yavrunun
çıkımına büyümesine ve yaşam şartlarına etkili birçok faktör bu hususta önemlidir. Kafeste yetiştirilen kuşların diğer kuşlar ile veya doğal hayattakilerle teması
engellenmelidir( hastalıklara karşı ). Kuş alırken tanınmış, bilindik yetiştiricilerden ve sertifikalı satıcılardan alınmalı,(Türkiyede bu konuda biraz uzağız) yeni
alınan kuşlar en az 1 ay diğer kuşlardan ayrı barındırılmalıdır. Özellikle Salmonella gibi mikro organizmaların taşıyıcısı olan fare ve rodentlerden uzakta
tutulmalıdırlar. Mümkünse kafesler kilitlenmelidir. Yemlik ve suluklar sık sık temizlenip dezenfekte edilmelidir. Hastalık anında tüm ekipman ve altlıklar kaldırılıp,
temizlenmeli, mümkünse tütsüleme yapılmalı, hasta hayvanlar ayrı bir bölmeye alınarak tedavi edilmelidir. ( hasta kuşu diğerlerinden ayırmak çoğu zaman toplu ölümlerin
önüne geçmek için ilk adımdır. )

Güvercin hakkında bilinmesi gerekenler, İnsanoğlu tarafından barışın sembolü kabul edilen güvercinler 300’den fazla kuş türünü içeren Columbidae familyasının
üyeleridir. Evcil güvercin ( Columbia domestica ) yaban güvercininden ( Columbia livia ) köken almıştır. Kutup bölgeleri ile ılıman iklim kuşağının en soğuk yerleri
dışında dünyanın hemen her bölgesinde birkaç güvercin türü bulunur. Familyanın en küçük üyesi 15 cm uzunluğundaki elmas kumru ( Geopelia cuneata ), en irisi de Yeni
Gine’de yaşayan ve uzunluğu 80 cm’yi bulan taçlı güvercindir.

( Goura crista ). Güvercinlerin gövdesi yumuşak ve sık tüylerle kaplıdır. Evcil güvercinlerde boz, kurşuni ya da pas rengi gibi donuk renklerde de olan bu tüyler, bazı
tropik türlerde yeşil, sarı, mavi, mor gibi parlak ve canlı renklere bürünür. Türlerden bir çoğu değişik renklerden oluşan desenlerle bezenmiştir. Bütün güvercinler de
üst gaganın dibinde çıkıntı yapan bir et parçası bulunur. Başları gövdelerine oranla küçük, boyunları da oldukça kısadır. Bacak, kuyruk ve kanatlarının uzunluğu
türlere göre değişir, dişi ile erkek ayırt edilemeyecek kadar birbirlerine benzerler. ( aynı ırktan dişi ve erkek güvercin yanyana getirildiğinde dişilerin daha kibar
olduğu gözlemlenmektedir fakat iyi bakılmış dişilerde çoğu zaman erkekler gibi olabilmektedirler. )

Hemen hepsi gırtlaktan gelen yumuşak “huuu” sesleri çıkararak ” dem çekme “ denen özel ötüşleriyle tanınır. Olgun bir güvercinin ağırlığı 300 – 1200 gramdır.
Güvercinler 12 ila 15 yaşına kadar veya biraz daha fazla yaşayabilirler. Yalnız yaşayan bazı türler dışında, güvercinler her zaman sürüler halinde bulunurlar. Taçlı
güvercin gibi iri türler daha çok yerde yaşayan, toprağı eşeleyerek yiyecek arayan ve yere yuva yapan kuşlardır. Aynı yaşama ve beslenme alışkanlığı Türkiye ve
Avrupa’nın yerli kuşlarından olan üveyik ( Streptopelia oenas ) de de görülür. Buna karşılık türlerin çoğu ormanlık bölgelerdeki ağaçlarda yaşar ve yuvasını dalların
arasına kurar.

Toroslar ve Kuzey Anadolu dağları gibi yüksek kesimlerde kuluçkaya yatan tahtalı güvercini ( Columbia palambus ) da bir orman güvercinidir. Güvercinler de bir çok
türün yumurtaları beyaz, bazılarının ki sarımsıdır. Güvercin ve kumruların diğer kuşlarda rastlanmayan en ilginç özelliği yavrularını beslemek için sütümsü ( maya )
bir salgı salgılamalarıdır. ” Güvercin sütü ” denen bu madde erişkin güvercinlerin kursaklarından salgılanır ve memelilerin sütü kadar besleyici bir sıvıdır. Anne ve
baba güvercin bu sıvıyı kendi gagasından yavrunun ağzına akıtır ( kusar ) ve yumurtadan yeni çıkmış yavrusunu tohum yiyecek duruma gelinceye kadar bu şekilde besler.

Çok ender bulunan “ kuş sütü ” sözcüğü de bu nedenle deyimlere geçmiştir. Güvercinler ile kumruları diğer kuşlardan ayıran bir diğer özellik de su içme biçimleridir.
Bütün kuşlar gagalarına bir yudum su alıp başlarını geriye atarak yuttukları halde, güvercin ve kumrular tıpkı memeliler gibi suyu emerek içerler. Günümüzde, pet
olarak kafesde beslenen ya da çeşitli becerilerinden yararlanılan yüzlerce evcil güvercin soyu vardır. Bunların hemen hepsi Avrupa ve Asya’da yaşayan kaya
güvercininden ( Columbia livia ) kök almıştır. Kabarık göğüs tüyleriyle tanınan soylar, yeleli ve perçemli güvercinler, kuyruğunu kaldırarak yelpaze gibi açan tavus
güvercinleri ve uçarken havada taklalar atan taklacı güvercinler gökyüzünden dalarak aşağı dönen dönek güvercinler en sevilenleridir.

Bir zamanlar Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşayan göçmen güvercin ( Ectopistos migratorius ) nesli tükenmiş olan türlerden birisidir. Güvercinlerin aşağı yukarı 200
farklı ırk, soy ve hattı vardır. Bunlar birbirlerinden davranış, büyüklük, şekil, duruş, tüylenme, renk, nişane ve süsleriyle ayrılırlar. Güvercinlerin en yaygın olan
ırkları; White King, Silver King, Swiss Mondainess, The Hamer ve Strassors’dur. Bu ırk, hat ve soylar sportif, gösteri ve et üretimi amacıyla yetiştirilmekte,
yurdumuzda ise Kelebek, Mardin, Bursa ( oynar ), Selanik ( dönek ), Mika, Ankara, Urfa, Halep ve Sivas gibi daha çok yöresel adlarla anılmaktadır. Güvercinler aşağı
yukarı 4-5 aylık yaşta çiftleşmeye hazırdırlar ve genellikle hayatları boyunca eşlerine sadık kalırlar. Yumurtlama döneminde genelde gün aşırı yumurtlarlar ve günün
yarısında erkek, yarısında dişi yumurtanın üzerinde yatar. Kuluçka süresi 17 ila 18 gündür. Bir güvercin çifti yılda 4 ila6 kez kuluçkaya yatabilir. Güvercinler en
hızlı büyüyen kuşlardır.

Güvercinler Nasıl Uçurulurlar ? Güvercin Ne Zaman Uçar ?

Öncelikle bizim kendi kümesimizde büyüyen yavrular için soracak olursanız. Tüylendikten yaklaşık 10 – 15 gün sonra kendi kendileri uçmaya başlayacaklardır. Siz yeni
bir güvercin satın aldıysanız aldığınız güvercinin ırkına göre ve daha önceki yerinde uçup uçmadığına göre değişir.

Örnek verilerek anlatmak gerekirse ; Bir güvercin aldınız ve eski sahibi bu güvercini hiç uçurmamış ise size alışması çok kolay olacaktır.

Başka bir örnekte ise : Genç hiç uçmamış bir güvercin edindiniz yine aynı şekilde alışması çok daha kolay olacaktır.

Başka bir örnekte ; Yakın bir mesafeden kuş aldınız ve aldığınız yerde bu kuşu uçurduysalar kuş sizden kaçar kaçmaz eski yerine gidecektir. (istisnalar olması
muhtemeldir.)

Kolay alışması için satın alırken nelere dikkat etmeliyiz. Ben hemen hemen her yazımda alışması kolay olduğu için genç, yavruluktan yeni çıkma aşamasında veya yeni yem
yemeye başlamış güvercinlerin edinilmesi konusuna değiniyorum.

Alıştırma aşamasına gelecek olursak eğer hiç alışkın kuşumuz yoksa. Kuşların kanatları güzel bir şekilde bantlanır ve 1 – 2 hafta boyunca her gün kuşlar kümesten
dışarı çıkartılır ve etrafı iyice görmeleri sağlanır. Daha sonra içlerinden 1 tanesinin kanadı salınır fakat üzerine gidilmez kendi kendine yüksek bir yere konup
inmesi sağlanır. Bu aşamada kuşlarını mutlaka aç olması gerekir. ( aç olan kuşun kontrolü daima daha kolaydır ) Kuşları aç bırakarak alıştırma işlemleri yapılır.
Kuşlar yem ile çağırmaya alıştırılmalıdır. Kuşları kanadı bantlı iken yere az miktarda yem atarak çağrılır. Yem bittikten sonra yem başka bir yere atılarak kuşların
oraya gitmesi sağlanır. Bu işlem kuşların çok aç olduğu zamanlarda yapılmalıdır. Yeme çağırma alıştırmaları bittikten sonra kanadı salık olan güvercini kovalamaya
başlarız biraz yüksek bir yere konduktan sonra hemen yere yem atarak çağırırız. Güvercin alıştıktan sonra diğer güvercinlerin kanatları da teker teker salınır.
Hepsinde aynı işlemler uygulanır. Alışkın olmayan iki güvercinin kanadı kesinlikle aynı anda salınmaz. ( saldığın vakit sonuçlarına katlanırsın ) Kuşlar birbirlerini
tetikler ve ikisi de büyük ihtimalle kaçarlar.

Alışkın birkaç adet kuşumuz varsa. Yeni gelen güvercin bir iki hafta süre ile kanadı bantlı bir şekilde balkonda gezdirildikten sonra alışkın olan sürünün içine
bırakılır. Fakat kesinlikle üzerine gidilmez birkaç gün kontrol altında durması için aç olarak uçurulur. Tehlikeli bir durum gözlendiği zaman yere yem atılarak hemen
çağrılmalıdır.

Güvercinler de sürü psikolojisi daima baskındır bu sebepten toplukuş arasında ve aç iken kuşlarını terbiye etmeniz daha kolay olacaktır. Eski ustaların dediği gibi
kuşlar tok uçurulmamalı ve doyum hissiyati olmadığından aşırı tok kuşlar sizi değil kendi bildiklerini keyfe keder yapmakta daha ısrarcı olacağından güvercinler
belirli yem oranları ile birlikte günde bir kez yemlenmeli bu durum sizin onlarla ilgileneceğiniz günün belirli saatlerine göre sizin karar vereceğiniz şekilde
ayarlanmalıdır bu durum rutine ulaştığında güvercinleriniz yem için ve uçum için zamanla kendilerini bu duruma adapte edecektirler.

[jetpack-related-posts]

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Scroll to top